Co zrobić, żeby sztuka stała się normalnością? O życiu Tu i Teraz.

Kategorie Bądź sobą, Marzenia i cele, Teraźniejszość

Nie wiem czy zauważyłaś(eś), że obecnie wszystko to co powinno być codziennością, co powinno stanowić Twoje normalne codzienne życie, co powinno wypełniać Twoje dni, zrobiło się wielką sztuką czyli czymś niedoścignionym, czymś co przychodzi z wielkim trudem albo czymś co jest nie do osiągnięcia.

O czym ja mówię?

Chodzi mi o życie chwilą, o życie Tu i Teraz, o Twoją obecność w każdej chwili Twojego życia.
To Tu i Teraz przecież jest naturalne, z tym przychodzimy na świat.
Przecież niemowlak czy maleńkie dziecko nie zastanawia się skąd ma wziąć jedzenie, co zrobić z pieluchami albo jak zdobyć pieniądze na upragnioną zabawkę.
Dziecko po prostu to wszystko dostaje.
Ono nie debatuje o tym jak żyć chwilą, bo ono po prostu żyje chwilą, żyje Tu i Teraz. Maleńkie dziecko, gdy jest głodne albo jest mu źle, lub gdy czegoś po prostu pragnie, to zacznie płakać dokładnie w tym momencie, kiedy tego czegoś potrzebuje.
Ono ani chwili nie zastanawia się gdzie jest mama czy tata albo nie przyjdzie mu do głowy, żeby zapłakać za kilka minut, bo mama jest zmęczona i teraz drzemie.
Niemowlak czy maleńkie dziecko daje o sobie znać akurat w tym momencie, kiedy czegoś potrzebuje albo gdy chce wyrazić swoje emocje. Niemowlak w każdej chwili może zacząć się nagle śmiać, bo np. zauważył coś co jest dla niego bardzo ciekawe i śmieszne ale też w każdej chwili zapłacze gdy go coś zaboli. On nie ma żadnych zahamowań co do pory czasowej i nie planuje swojego śmiechu np. za 15 min.

pexels-photo-91227-large

Jednak im więcej lat ma dziecko, im bardziej dorasta tym mocniej zostaje uświadamiane przez starsze od siebie osoby: często przez mamę i tatę, dziadków, przedszkolanki i innych napotykanych przez nie ludzi, jak powinno żyć. Jest „przystosowywane” do „normalnego życia”. Jest właściwie sztucznie uczone co mu wolno i w jakim czasie, czego mu nie wolno, kiedy i jak ma się zachowywać. Uczone jest co wypada, a czego robić nie powinno.
A ta nauka głównie prowadzi do tego, że dziecko oddala się od życia chwilą, że na siłę „wyrywane” jest z życia Tu i Teraz, żeby przystosowało swoje życie do warunków, do sytuacji. I w taki właśnie sposób upodabnia ono swoje życie do życia osób dorosłych, które towarzyszą mu na co dzień.

Ale zauważ, że Ty też jeszcze niedawno, bo przecież czas tak szybko leci, sam(a) byłaś(eś) dzieckiem czyli sam(a) żyłaś chwilą. Urodziłaś(eś) się właśnie z tą umiejętnością ale ją zatraciłaś(eś).

A teraz uważasz, że życie chwilą to wielka sztuka.

Przecież kilka lat temu to było dla Ciebie takie naturalne, to po prostu było Tobą, Twoim życiem. Robiłaś(eś) to na co dzień, bo jako niemowlak i jeszcze maleńkie dziecko żyłaś(eś) wciąż Tu i Teraz.

pexels-photo-91382-large

Dlaczego więc obecnie uważasz, że to wielka sztuka?

Może z tego powodu, że zakładasz, iż maleńkiemu dziecku wszystko przystoi ale człowiekowi dorosłemu już niewiele wypada?
Może uważasz, że jako osoba dorosła musisz w każdej chwili się kontrolować?
W takim układzie niby jak masz tak żyć, jak dziecko?

Masz rację…
… jeśli zakładasz, że dziecko wszystko może w każdej chwili, a w dorosłym życiu nie jest to możliwe.

Ale weź jeszcze pod uwagę fakt, że gdy wiesz czego chcesz, to cały świat stara się za wszelką cenę pomóc Ci, żeby spełniły się Twoje marzenia.

Jeśli więc wiesz jak chcesz np. wypaść przed rodziną, znajomymi, szefem, jeśli wiesz jak mają Ciebie postrzegać, to pozwól światu, swojej intuicji działać, pozwól niech wszystko to zrobi się bez Twojej kontroli, bo to czego pragniesz dostaniesz, skoro jest to jednym z Twoich marzeń.

I dlatego gdybyś zdał(a) sobie sprawę z tego czego naprawdę pragniesz, żebyś zadał(a) sobie ten trud, to zauważył(a)byś, że natychmiast wszystko wokół dostraja się do Twojego marzenia.

W związku z tym pozostaje Ci dowiedzieć się czego chcesz naprawdę, jaki ma być Twój świat, jak Ty chcesz w tym świecie istnieć, co mają o Tobie mówić ludzie i jakiego mają Cię widzieć, czego oczekujesz od życia, bo 

Cały świat usuwa się z drogi człowiekowi, który wie dokąd zmierza.

Jeśli więc wiesz czego pragniesz, to zacznij żyć Tu i Teraz i przestań wciąż na coś czekać, skończ też z ciągłą kontrolą, bo to wszystko powoduje w Tobie stres, który bardzo przeszkadza w poczuciu radości, szczęścia, przeszkadza w życiu Tu i Teraz.

WSZYSTKO TO NADJEDZIE DO CIEBIE WTEDY KIEDY nie OCZEKUJESZ,
ponieważ oczekiwanie to zarazem myślenie o tym co dopiero ma nastąpić, czyli życie przyszłością.

.

Gdybyś chciał(a) zasięgnąć ode mnie rad na temat tego, jak możesz zmienić swoje życie w TWOIM konkretnym przypadku, to INFORMACJE ZNAJDZIESZ W TYM MIEJSCU.

Zapraszam serdecznie.
Marzenna


Jeśli ten wpis Ci się spodobał to: